Nadat we een tijdje geleden te gast waren bij slotraceclub Speedlines, wilden verschillende bestuursleden en vrienden zich wel eens meten met mekaar in het ‘echte’ werk.
Ann organiseerde voor het team dan ook een ‘kartingwedstrijd’.
Bij aankomst te Bilzen, bleken sommigen vrij zeker te zijn van hun stuk.
Eerst kregen de ‘Kids’ de kans om hun rijkunsten te tonen. Ze kregen natuurlijk eerst een helm en nadien de nodige uitleg van de instructeur.
Ze kropen wat onwennig in de kinderkarts en reden één voor één, voorzichtig de pits uit. De ouderen uit de groep lieten al vlug blijken over een goede controle te beschikken, maar ook de kleinsten lieten zich niet doen en reden vlot mee (sommigen hadden zelf de tijd om onderweg naar mama en papa te wuiven)
Een kwartiertje was voor hen dan ook vlug voorbij, maar wat hadden ze genoten.
Ondertussen hadden de ‘macho’s’ zich ook reeds klaar gezet in de grote karts en waren de zenuwen gespannen. Nu hadden de fotografen nog tijd om close-ups te maken van de piloten. Sommigen beweerden dat het nummer van de kart ook bepalend zou zijn in de uitslag (hé Patrick)
In tegenstelling tot het rustige vertrek bij de kinderen, scheurden de mannen de pits uit. Tijd om in te rijden was er duidelijk niet. Het gaspedaal werd ingeduwd tot op de bodem. Ook al werd er sportief gereden, cadeautjes werden er niet uitgedeeld. Het was een strijd van hard tegen onzacht. Er volgden dan ook vlug enkele uitschuivers, de ene al wat erger dan de andere.
De secondestrijd in deze beklijvende wedstrijd werd uiteindelijk gewonnen door Tim (waarschijnlijk door de harde aanmoedigingen van Kathleen).
Eric en Jean-Paul (hopelijk rijdt hij volgend jaar wat kalmer, hé Miet) vervolledigden het podium.
Dat iedereen zich gegeven had was duidelijk op de manier hoe we uit de karts kropen, bezweet, alsof we een marathon gelopen hadden.
Toch besliste de meerderheid om nog een tweede manche te rijden. Cédric volgde Sander’s voorbeeld en reed nu ook bij de ‘groten’ mee.
Ook Rudi zou proberen z’n 4de plaats van de eerste manche te verbeteren. Ze zouden Tim nu het vuur aan de schenen leggen en probeerden hem onder druk te zetten.
Jean-Paul klokte met nog enkele ronden te gaan de snelste tijd, maar 2 ronden verder deed Tim er nog een halve seconde vanaf. Hij werd dan ook verdiend tot winnaar van de avond gekroond.
Niet enkel de rijders, maar ook de supporters hadden genoten van deze activiteit. Nadien werd er dan ook nog duchtig nagekaart in het cafetaria. Het was duidelijk :’dit was voor herhaling vatbaar!’
